Rising Star Challenge By WETV ปี2 : Aug 15, 2009

ในที่สุดก็ได้เขียนjournalอีกครั้ง รู้สึกว่าประกวดร้องเพลงครั้งที่แล้วจะเมื่อปีที่แล้ว หายไปนาน กลับมาคราวนี้ เป็นการประกวดที่เชียงใหม่ ชื่อโครงการ Rising Star Challenge By WETV ปี2 เริ่มต้นมาจากว่า เราไปเห็นป้ายประกาศที่อมช. ก็เลยไปสมัครประกวดที่ใต้หอ จากนั้น วันออดิชั่นรอบแรก จัดที่ห้องคาราโอเกะใต้หอหกชาย วันที่13กค. แจมก็ไปกับสาลี วันนั้นรู้สึกจะไม่ได้เตรียมตัวอะไรไปเลย วันนั้นก็เลยร้องเพลง ไม่ยอมหมดหวัง ของเจ้คิ้ม สาลีร้องเพลงสายลม เค้าให้ร้องแค่ถึงท่อนฮุกแรก อ่ะ หลังจากนั้นสองสามวัน เค้าก็โทรมาบอกว่า เราผ่านเข้ารอบนะ ให้ไปworkshop เราก็ไปตอนวันที่19กค ที่wetv พี่เค้าก็เอาvdoรอบแรกมาให้ดู แล้วก็บอกว่า ควรร้อง ควรแต่งตัวยังไง ตอนที่พี่เค้าสอนร้อง พี่เค้าก็ยกตัวอย่าง แล้วก็พูดว่า *อย่างน้องคนนั้น วั้นนั้นพี่ฟัง ร้องดีมาก พี่ขนลุกเลย* เราก็งงๆว่าใคร หันไปดู พี่เค้าก็บอกว่า *น้องหน้าม้าคนนั้นนั่นแหละ ไม่ต้องหัน* เราก็แอบดีใจ นิดนึง อิอิ... หลังจากนั้นวันประกวดรอบสองก็มาถึง งานนี้จัดที่หอประชุมโรงเรียนมงฟอร์ด งานนี้ก็ลากเพื่อนๆไปเชียรเต็มเลย รอบสองนี้เราก็ร้องเพลงไม่ยอมหมดหวังเหมือนเดิม <<เพราะไม่มีเพลงอื่นจะร้องแล้ว - - ตอนนี้เค้าคัดเหลือ 30 คนในรอบสอง และรอบนี้ก็จะคัดเหลือ10คน ทุกคนเสียงดีมากๆ พอเราร้องเสร็จ ตอนฟังประกาศผล เราก็ยืนคุยกะพี่ติ๊ก<พี่วิศวะที่ประกวดด้วยกัน> ว่าแบบ คนนี้เข้าแน่เลย คนนี้ คนนี้ๆๆ นับไปนับมา อ่าวเกิน 10แล้วนิ เราคงไม่เข้ากันแล้วล่ะพี่ติ๊ก 55 พอตอนประกาศผล เค้าก็ประกาศไปเรื่อยๆจนคนที่หก เบอร์ 24 นส สริตา เดชสุวรรณ์ เราก็ ฮ้า!! แล้วก็มีเสียงกรี๊ดจากบรรดาหน้าม้าทั้งหลาย .. < จ้างมาแพงมาก > .... สรุปคือ ผ่านเข้ารอบสองเรียบร้อย แต่ปัญหาก็มาเยือน แล้วจะร้องเพลงอะไรละทีนี้ เพลงที่เคยซ้อมก็ไม่มีแล้ว < มีอยู่เพลงเดียวจริงๆ > แบคกิ้งแทรคก็ไม่รุจะเอาจากไหน เฮ้ออออ เครียดอีกตู หลังจากนั้นสามสี่วัน ก็ไม่เป็นอันทำอะไร เอาแต่เลือกเพลง เพลงนี้ก็ดีนะ เอ๊ะ เสียงสูงไป เพลงนี้ก็เสียงหลบ ไม่ได้ๆๆ เพลงนี้ล่ะ ไม่โชว์เลยอ่ะ เปลี่ยนๆๆ พอเลือกได้ปุ๊ป ..อยากร้อง คนไกลๆ ของเจ้คิ้ม <อีกแล้ว > ปัญหาก็มาอีก.. แล้วจะเอาแบคกิ้งแทรคจากไหน ... เฮ้อออออ สุดท้าย เราก็ต้องร้องเพลงนอนไม่หลับ ของ mic idol ด้วยเหตุผลที่ว่า เป็นเพลงเดียว ที่มีคาราโอเกะ ด้วยความช่วยเหลือจากสาลีนั่นเอง <ขอบคุนสุดใจ> แต่ปัญหายังไม่หมด... <<<<อะไรนักหนา>>>> ด้วยความที่ เพลงนี้ เร้นจ์กว้างมาก ต่ำก็ต่ำจิง สูงก็สู๊งสูง อีกทั้งเสียงเราก็เล็กๆจิ๋วๆ พอร้องเลยเหมือนปั้นเสียง เป็นอีกเสียงนึง <<อันนี้ไม่รุคิดมากไปเองป่าว>> และจากคำคอมเม้นของกรรมการเมื่อรอบที่แล้ว *สระเสียงสั้นยาวบางทีไม่ชัด เสียงดี เสียงหลบไม่แข็งแรง ยืนหลังค่อม ให้แหงนหน้าเล็กน้อยเวลาขึ้นเสียงสูง* เราก็เป็นกังวลกับท่าเดิน บนส้นสูงสองนิ้วครึ่งของเรามาก - - หลังจากนั้นทุกเย็น ก็จะพบแจมแบกถุงรองเท้าเดินดุ่มๆเข้าห้องเกะใต้หอทุกวันไป แรกๆ ซ้อมเท่าไร่ มันก็ยังไม่ดี เสียงต่ำที่ลงไม่ถึง กับเสียงสูงที่ฟังดูเค้นๆและไม่สบายหู นานไปๆ ก็เริ่มจะรับตัวเองได้ - - จนวันก่อนประกวดจริงถึงได้มีความมั่นใจขึ้นมาบ้าง <บ้างจริงๆ> เช้าวันนี้ < 15 กค > ก็ตื่นแต่เช้า ไปแต่งหน้าทำผม < 800บาทที่ tom laycut แพงมะ?? > มีสายโค<ขิม >ไปเปนเพื่อน แต่งออกมาเช้งกระเด๊ะ แต่...ต้องนั่งรถแดงไปโร - - ใครที่ขับรถผ่านแถวนั้นเช้าๆ ก็จะเห็นผู้หญิงท่าทางไม่ปกติคนนึง กับผู้หญิงอีกคนที่ดูแล้วน่าจะเปนเพื่อนกับผู้หญิงคนแรก แต่งหน้า ทำผมสวยงาม โบกรถแดงวืดๆ อยู่หน้าหอประชุมมช. - - <<ถามว่าอายมั๊ย ..ไม่อ่ะ.. สวย มั่นใจ ไม่แคร์สื่อ!!!! 555>> ไปถึงโร ก็เดินเล่นกับขิมไปเรื่อย < ไปเร็วเกิน อุตส่ารีบ - - > เค้าให้ลองเวที ให้ร้อง1ท่อน ตอนซ้อมก็แบบ เสียงหาย! ปัญหาเริ่มมาอีกแล้ว - -“ เราก็ เอาน่ะ ถึงขั้นนี้แล้ว ทำให้ดีที่สุดก็พอ เราได้ร้องเพลงจริงๆก็เกือบ5โมงนู่น เพราะว่าต้องมี ต้น ดิว เตชิน มาร้องเพลงก่อน ก่อนจะน้องมอปลายประกวด แล้วถึงจะคิวเรา แถมร้องคนรองสุดท้าย เบอร์9 < เลขสวย.. ไม่ช่วยอะไร... > พอถึงคิวเราร้อง เตวิชญ์ คนที่ร้องก่อนเรา ร้องดีมากๆเลย เราก็ขึ้นไป ตอนนั้นสมองคิดว่าต้องทำดีๆ แค่นั้น เพลงขึ้นท่อนแรก ...... ..... เสียงช้าน ประโยคแรกที่พลาดไปและไม่สามารถกู้คืนมาได้ ..... ท่องต่อๆมาก็พลอยเสียหาย เครียดเกินไป ... กดดันไป .... อาจเป็นเพราะคิดไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่าจะทำได้ไม่ดี เพราะเพลงที่ไม่เข้ากับเสียงเราหนึ่ง เพราะซ้อมน้อยหนึ่ง และอื่นๆอีกมากมาย ร้องจบก็ยังงงๆ ท่อนที่ตอนซ้อมร้องไม่ได้ ตอนแข่งก็ร้องได้ แต่ท่อนที่ตอนซ้อมร้องเป๊ะ ตอนแข่งจริง ก็หายไปทั้งท่อนเลย - - .... พลาด ..... ยืนฟังกรรมการคอมเม้น โดนคอมเม้นเรื่องเสียงเละเทะ แต่ยังดี มีคนชมว่าสวย 55555 < เค้าไม่รุจะสรรหาอะไรมาชมแล้วไง > เพื่อนๆที่น่ารักทุกคนที่มายืนรอเชียรเราตั้งแต่เที่ยง ก็คงผิดหวังไปตามๆกัน <นี่ร้องเพราะแล้วหรอ เข้ารอบมาร้องได้แค่นี้หรอ - -> ขอโทดจริงๆ พอประกาศรางวัล ทุกอย่างเปนไปตามคาด คือเราไม่ได้รางวัลอะไร... ที่1คือเอิง ร้องเพลงuntil the end of time ร้องเพราะแบบไม่ไหวแล้ว <ขอสมัครเปนแฟนคลับ> ที่สองเตวิชญ์ เพลง เสกโลโซ คนนี้ก็ตามคาด ถามเราว่า เสียใจมั๊ย มันก็ต้องมีอยู่แล้ว แล้วความรู้สึกมันคือ เสียดายมากกว่าครั้งก่อนๆที่เคยประกวดมา เพราะอะไร ? เพราะแต่ก่อน เอาจริงๆคือ ก็ไม่เคยเข้ารอบได้ถึงรอบลึกๆแบบนี้ อย่างมากก็รอบสอง รอบสาม แต่ครั้งนี้ติดมาได้ ก็อยากจะประสบความสำเร็จบ้าง อะไรบ้าง ... แต่ก็ชวด บวกกับมันเสียดายด้วย รู้ตัวเองว่า ยังทำได้ดีกว่านี้อีกเยอะแยะ แค่มันทำไม่ได้ในครั้งนี้ ก็ไม่เปนไร มาขำๆละกัน แต่ก็ได้อะไรกลับไปเยอะแยะนะ ได้เพื่อนใหม่ๆ ได้แต่งตัวแปลกๆ - - ได้คำคอมเม้นจากกรรมการเก่งๆ ที่ปกติแล้วคงให้เค้ามานั่งคอมเม้นให้เราอย่างนี้ไม่ได้หรอก ได้เป็น23คนสุดท้ายที่ถูกคัดเลือกจากคนเกือบ 600 คน ได้ขึ้นเวทีเดียวกับ ต้น ดิว เอดะสตาร์ เตชิน พายุ เล้าโลม ก็ดีใจมากๆแล้ว <ไม่ได้ถ่ายรูปกับใครเลย เซง > ได้รู้ข้อผิดพลาดของตัวเองเยอะแยะเลย ต่อไปต้องซ้อมเพลง+หาแบคกิ้งแทรคเก็บไว้เยอะๆ ต่อไปแต่งตัวให้ปกติหน่อย อย่าเงินเงินเงินมาก ต่อไปอย่าร้องเพลงที่ไม่มั่นใจ ต่อไปให้กินข้าวก่อนแข่งด้วย หิวโคตร สรุปแล้ว โครงการนี้ก็จบไปอีกหนึ่ง แต่ที่ยังไม่จบแน่ๆคือฝันของเรา ครั้งนี้ไม่ได้ ไม่เปนไร ครั้งหน้ามีอีกแน่นอน จากแต่ก่อนที่ตกรอบแรกเสมอมา ก็พัฒนาเป็นเข้ารอบสองบ้าง รอบสามบ้าง จนเข้าถึงรอบชิงได้ในครั้งนี้ แล้วมันก็จะพัฒนาต่อไปเรื่อยๆ ใครจะรู้ ครั้งหน้า เราอาจจะชนะ ก็ได้ คอยเชียร์ต่อไปละกัน ^^ คิดว่าjournalครั้งหน้า อาจจะได้เขียนถึงประสบการการออดิชั่นเดอะสตาร์6 ครั้งแรก หลังจากชวดเดอะสตาร4เพราะใบสมัครหมด เดอะสตาร์5เพราะติดสอบ ปีนี้คงไม่ติดอะไรอีกนะ < สาธุๆๆๆ >

Special thanks
ขอบคุน สายโค ที่ไปเป็นเพื่อนตลอดเลยไม่ว่าจะเช้าแค่ไหน
ขอบคุน พี่ติ๊ก ที่ไปส่งแบคกิ้งแทรครอบสองให้นะคะ ยังไม่ได้โทรไปขอบคุนอย่างจริงจัง
ขอบคุน สาลี ที่อุตส่าถ่อไปส่งแผ่นและฟังคอมเมนให้
ขอบคุน กรรมการทุกคน แรงได้อีก!
ขอบคุน เตวิชญ์ที่ชวนคุย ลดความเครียดลงไปเยอะ
ขอบคุน พี่ๆwetvที่แนะนำอะไรเยอะแยะ ขอบคุน เอิง ที่ให้เราได้ฟังเสียงอันสวยงาม
ขอบคุน แม่ ที่ส่งกำลังใจมาจากกรุงเทพ
ขอบคุน ครูเก่ง ที่ให้คำแนะนำ
ขอบคุน พี่จ๊วด พี่ใหม่ อ้น พี่เซน และคนอื่น จำชื่อไม่ได้ ที่มาแข่งด้วยกัน สนุกมาก
ขอบคุน กาย ปอย เพื่อนแป้ง ต้นฝน ที่ไปเชียร์ที่มงฟอร์ด
ขอบคุน โบ๊ท มะม๊า แป๋ม จินนี่ พี่ตึก แป้งเน่า ไผ่ ปริ้นท์ แจม มายมิ้น กันต์ พอ และคนอื่นๆหากไม่ได้กล่าวถึง ที่ไปเชียร์ รวมถึงคนที่อุตส่าห์ส่งกำลังใจไปเชียร์จากมอด้วย
สุดท้าย ขอบคุน คนที่นั่งอ่านjournalเราจนจบได้ ต้องมอบรางวัล ถึกawardให้

รักทุกคนมาก